•––––ε｡:.ℓυк ρℓǎ.:｡ε–––––•

  O P P... ด้ า ย ฤ ก ษ์ ง า ม ย า ม ดี ม า อั พ   

อยากได้พักจังเลย..ช่วงนี้เหนื่อยอีกแหละอิอิ

แถม...น้อยจัยสเปชมันจะเจ้งเลยเซงเลย

ล อ ง อ่ า น ดู น่  า จ้ ะ . . . .  เ รื่ อ ง ดี ๆ ๆ

สายฝน .. คน .. กับความรัก

ทำไมเวลาที่ฝนตกเรามักจะคิดถึงคนที่เรารักเราผูกพันและบางครั้งก็รู้สึกเหงาด้วย

วันที่มีนกตัวแรกออกโบยบิน แผ่นดินและผืนน้ำจึงได้รู้ว่าท้องฟ้าได้จากไปไกลแสน

ไกลแผ่นดินและผืนน้ำพยายามส่งเสียงเรียกท้องฟ้าแต่ท้องฟ้าอยู่ไกลมากเลยไม่ได้ยิน

นกตัวน้อยตัวนั้นจึงอาสาที่จะไปบอกกับท้องฟ้า นกก็บินขึ้นสูง สูงขึ้น สูงขึ้น และส่งเสียง

เรียกแต่เสียงนกนั้นเบาเกินไปเลยไปไม่ถึงท้องฟ้าแต่นกก็สัญญาว่าต่อไปนี้นกทุกตัว

จะบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อนำข่าวจากแผ่นดินและผืนน้ำไปบอกผืนน้ำและแผ่นดินรู้สึกเศร้าใจที่เพื่อน

ได้ห่างออกไปไกลและคิดถึงเพื่อนเหลือเกิน ผืนน้ำพยายามที่จะม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นครั้งแล้วครั้งเล่า

แผ่นดินพยายามยกตัวสูงจนตั้งตระหง่านแต่นั่นก็ยังสูงไม่พอยังไม่ใกล้ท้องฟ้า

พระอาทิตย์ซึ่งเฝ้ามองดูเหตุการณ์มาโดยตลอดก็บอกกับทั้งสองว่า"เราอาจจะช่วยพวกเจ้าได้"

พระอาทิตย์จึงอาสาช่วยโดยการส่องแสงลงมายังผืนน้ำและแผ่นดินทำให้ระเหยกลายเป็นไอลอย

ไปรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆลอยขึ้นไปบอกข่าวแก่ท้องฟ้าเล่าเรื่องราวต่างๆเป็นรูปตามที่แผ่นดินและผืนน้ำ

ได้พบเจอมาและบอกว่าแผ่นดินและผืนน้ำคิดถึงมากอยากให้ท้องฟ้าลงมาสนิทแนบชิดเหมือนเมื่อก่อน

ท้องฟ้าได้รับรู้เรื่องราวก็รู้สึกเสียใจแต่ก็กลับลงไปไม่ได้ ฉันกลับลงไปไม่ได้หรอกเพราะฉันเติบโตขึ้นและอยู่สูงเกินไป

ลงไปไม่ได้แล้วฉันได้แผ่ขยายตัวเองจนกว้างขวางที่ฉันทำได้ก็เพียงแต่เฝ้ามองดูอยู่ไกลๆและโอบกอดแผ่นดินและผืนน้ำไว้อย่างอ่อนโยนเท่านั้น

ถึงแม้จะมีนกบินมาส่งข่าวแต่ฉันก็ยังคิดถึงแผ่นดินและผืนน้ำและอยากจะบอกกับทั้งสองว่า ฉันเองก็คิดถึงเพื่อนมากมายเพียงใด

ก้อนเมฆก็ตอบว่า " อยู่บนนั้นนานๆก็เหงาเหมือนกันบางทีก็อยากกลับลงไปข้างล่าง "

และบางครั้งท้องฟ้าก็ส่งความเหงาลงมาด้วย

BY....sKyStAR

c O M M EN T